Αρχική > Διηγήματα > Ξέρω το θάνατό σου

Ξέρω το θάνατό σου

Δεκέμβριος 8, 2011 Σχολιάστε Go to comments

Ήταν αρκετός ο κόσμος που γνώριζε το μυστικό του Τζακ. Όχι πολύς, αλλά αρκετός. Ο ίδιος άλλωστε είχε αφήσει να του ξεφύγουν κάποιες πληροφορίες γι’ αυτό, έπρεπε να μαθευτεί για να το εκμεταλλευτεί. Και του ξέφευγαν σε συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων. Λογικό, δεν θα μπορούσε να το γνωρίζουν όλοι, το πιο πιθανό ήταν να του κρεμούσαν κουδούνια.

Σ’ αυτόν, λοιπόν, τον συγκεκριμένο κύκλο είχε επαληθευτεί τρεις φορές το “χάρισμά” του. Και τώρα κάποιοι τον κυνηγούσαν για να μάθουν, είχαν ανάγκη να μάθουν. Ο ίδιος το έπαιζε δύσκολος. Ήθελε να δημιουργηθεί ένας θρύλος γύρω απ’ το όνομά του, ένας θρύλος που θα κρατούσε για πολλά-πολλά χρόνια και θα τον έκανε πλούσιο. Ω ναι, θα τον έκανε πάμπλουτο.

Είχε στην κατοχή του μια κλεψύδρα. Ούτε καν ο  ίδιος δεν θυμόταν το πότε και πώς ήρθε στα χέρια του αυτό το πράγμα. Όχι ότι τον ένοιαζε· το μόνο που τον ένοιαζε ήταν το πώς θα την εκμεταλλευτεί. Γιατί, αν μη τι άλλο, θα μπορούσε να βγάλει πολύ χρήμα απ’ αυτήν.

 

Η κλεψύδρα αυτή λοιπόν δεν ήταν συνηθισμένη. Ο Τζακ είχε ανακαλύψει ότι είχε ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Έπαιζε μ’ αυτήν από μικρός και του έκανε εντύπωση μια μέρα, όταν την είχε ακουμπήσει κοντά στη γάτα του –τον ασπρούλη–, για να κάνει το ζώο να παρατηρήσει την άμμο που θα πέφτει από πάνω προς τα κάτω. Η άμμος άρχιζε να πέφτει πολύ γρήγορα στην αρχή, λες και είχε ανοίξει η δίοδος που την κατεύθυνε στον πάτο, και από κάποια στιγμή και μετά έπεφτε τρομερά αργά λες και η δίοδος αυτή έκλεισε απότομα. Όταν την έπιανε στα χέρια του, η κλεψύδρα λειτουργούσε κανονικά, όπως θα έπρεπε να γινόταν. Την τοποθετούσε πάνω σε τραπέζια, καρέκλες, στην τηλεόραση, και πάλι δεν είχε πρόβλημα. Το “πρόβλημα” το αποκτούσε όταν ήταν κοντά της ζωντανοί οργανισμοί. Εκεί η κλεψύδρα τρελαινόταν…

Το περιστατικό με το οποίο ο μικρός Τζακ κατάλαβε τι γινόταν με αυτό το αντικείμενο, συνέβη μια Παρασκευή ενός Απρίλη. Ο παππούς του ήταν στα τελευταία του, ψυχορραγούσε στο κρεβάτι. Ήθελε να πει δυο κουβέντες στον εγγονό του πριν φύγει απ’ τη ζωή κι έτσι η μαμά του Τζακ, τον πήγε κοντά του. Ο μικρός είχε και το “παιχνιδάκι” μαζί του, δεν μπορούσε να το αποχωριστεί, του είχε κινήσει για τα καλά την περιέργεια. Το έβαλε δίπλα απ’ το κεφάλι του παππού, στο κομοδίνο. Η άμμος άρχισε να τρέχει σε γοργούς ρυθμούς προς τα κάτω. Ο μικρός Τζακ την παρατηρούσε. Έτρεχε συνέχεια μέχρι που έφτασε να έχει ελάχιστη στο πάνω μέρος. Και εκεί σταμάτησε. Με λίγους κόκκους να απομένουν να πέσουν κάτω, ο Τζακ περίμενε να δει τι θα γίνει.

«Μικρέ… ακούς… αυτά… που σου λέω;» τον ρώτησε ο παππούς ενώ αγωνιζόταν να μιλήσει.

«Ναι», ήταν η απάντηση του ενώ περίμενε να δει τι θα γίνει τώρα που και ο τελευταίος κόκκος έπεφτε κάτω.

«Είναι… σημαντικά. Μην… τα ξεχάσεις», είπε ο παππούς και έσβησε ακριβώς την ώρα που ο τελευταίος αυτός κόκκος ακούμπησε τους υπόλοιπους που περίμεναν στον πάτο.

Το μάτι του μικρού Τζακ γυάλισε. Δεν είχε ακούσει τίποτα απ’ όσα του είχε πει ο παππούς του, αλλά έμαθε κάτι εξαιρετικά πιο σημαντικό. Η κλεψύδρα ήταν μαγική! Σύμφωνα μ’ αυτήν μπορούσες να μάθεις πόσος χρόνος απομένει για να συναντήσουν το τέλος τους τα ζωντανά πλάσματα.

Τρομερό! σκέφτηκε ο Τζακ ενώ γύρω του μαζευόταν κόσμος για να αποχαιρετήσει τον παππού.

 

Πέρασαν πολλά χρόνια από την ημέρα που άλλαξε η ζωή του Τζακ, και κατά τη διάρκεια αυτών των χρόνων ο ίδιος είχε ανακαλύψει πράγματα και θαύματα για την κλεψύδρα του. Όχι ό,τι είχε να κάνει με την προέλευση της, παρά για τον τρόπο που λειτουργούσε.

Αφού βρήκε ένα σύστημα για να μετράει με ακρίβεια όλους τους κόκκους που είχε μέσα, με διάφορους πειραματισμούς –που του πήραν πάρα πολύ καιρό!– κατάφερε ακόμα και να υπολογίζει τη σχέση του χρόνου με την άμμο της κλεψύδρας. Έτσι, μπορούσε πλέον να πει με ακρίβεια την ημερομηνία θανάτου του οποιουδήποτε θα περνούσε λίγα λεπτά κοντά σ’ αυτό το μαγικό πραγματάκι.

Δεν μίλησε ποτέ και σε κανέναν γι’ αυτό του το μυστικό. Ήξερε ότι αν θα το έκανε, θα ήταν πολλοί αυτοί που θα ήθελαν να έχουν στην κατοχή τους αυτό το θαύμα για να το εκμεταλλευτούν. Και ο Τζακ δεν ήθελε να το εκμεταλλευτεί κανένας πέρα απ’ αυτόν.

Όλα αυτά τα χρόνια κάθισε επίσης και διάβασε ένα μεγάλο αριθμό από βιβλία σχετικά με μαγεία, αποκρυφισμό, μετά θάνατον ζωή και διάφορα άλλα· όχι επειδή τον ενδιέφεραν αυτά τα θέματα, όχι. Τα διάβασε μόνο και μόνο για να τον βοηθήσουν να βρει το ύφος του γκουρού που χρειαζόταν για να ανοίξει ένα “γραφείο”, όπου οι εκλεκτοί πελάτες του θα μπορούσαν να μάθουν την ημερομηνία θανάτου τους.

Έφτιαξε λοιπόν, στον κάτω όροφο του σπιτιού του, ένα δωμάτιο στα πρότυπα των χώρων που χρησιμοποιούν τα μέντιουμ και το στόλισε με βιβλιοθήκες γεμάτες βιβλία για να δώσει λίγο κύρος παραπάνω. Την κλεψύδρα του την έβαλε ως “διακοσμητικό στοιχείο” κάπου ψηλά για να μην την πειράζουν οι πελάτες, αλλά όχι πολύ μακριά απ’ αυτούς, για να μπορεί να κάνει σωστά τη δουλειά της. Και ενώ θα μπορούσε μέσα σε λίγα λεπτά να έχει το αποτέλεσμα που θέλει για να κάτσει μετά να το μελετήσει και να βγάλει την ακριβή ημερομηνία θανάτου, κρατούσε τον κάθε πελάτη κάτι παραπάνω από μία ώρα, κάνοντας ερωτήσεις για τη ζωή του, ερωτήσεις που δεν χρειάζονταν να γίνουν, αλλά τις έκανε για να γεμίζει τον χρόνο και να δικαιολογεί, κατά κάποιο τρόπο, τα τριάντα πέντε χιλιάρικα που έπαιρνε ως αμοιβή από κάθε επίσκεψη, η οποία συνεπαγόταν και γνώση του πελάτη για το τέλος του. Θάνατος σε τιμή ευκαιρίας.

 

Ύστερα από κάποια χρόνια, ο λογαριασμός του είχε φουσκώσει για τα καλά. Ο Τζακ είχε πετύχει τον σκοπό του, ήταν πάμπλουτος, χάρη σε ένα τόσο δα πραγματάκι. Συναντούσε, όμως, κάθε μέρα δυσκολίες. Οι άνθρωποι που χρησιμοποιούσαν τις υπηρεσίες του, ένας-ένας, έρχονταν και τον κατηγορούσαν ότι τους κατέστρεψε τη ζωή.

«Δεν αντέχεται μια ζωή με ημερομηνία λήξης την οποία πρέπει να γνωρίζω!» του είχε ουρλιάξει κάποτε ένας απ’ αυτούς. «Θέλω να φύγω μια ώρα αρχύτερα και δεν μπορώ! Δεν το καταλαβαίνεις; Δεν αντέχεται!»

Εγώ δεν μπορώ να κάνω τίποτα, σκεφτόταν ο Τζακ, οι ίδιοι έρχονται σε μένα, αυτοί θέλουν να μάθουν την αλήθεια.

Και, πραγματικά, η κλεψύδρα έλεγε την απόλυτη αλήθεια, λειτουργούσε άψογα και δεν έπεφτε ούτε μια μέρα έξω. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο ο (μελλοθάνατος) πελάτης του Τζακ θα πέθαινε ακριβώς όταν το “αποφάσιζε” αυτό το μικρό αντικείμενο.

Τι ανόητοι που είναι οι άνθρωποι… σκεφτόταν πάλι ο Τζακ. Νομίζουν ότι θα ζουν αιώνια, δεν μπορούν να συλλάβουν ότι κάποτε, έτσι κι αλλιώς, θα τελειώσουν. Αλλά τέτοια είναι η ανθρώπινη φύση, αισιόδοξη, πάντα προσμένει το καλύτερο, το αιώνιο. Πάλι καλά που δεν μπορεί να κάνει τα “κόλπα” της σε μένα. Ίσως να με τρέλαινε όπως αυτούς…

 

Τα χρόνια κυλούσαν, η πελατεία του Τζακ όλο και αυξανόταν –πάντα, όμως, κινούνταν σε ένα συγκεκριμένο κύκλο ανθρώπων–, ο λογαριασμός του φούσκωνε όλο και πιο πολύ, ο ίδιος είχε γίνει ένας θρύλος.

Κάποτε χρησιμοποιούσε και ένα σημειωματάριο σχετικά με το πόσοι άνθρωποι έρχονταν για να μάθουν και ποιος ο αριθμός επαλήθευσης, όσον αφορούσε αυτό που προέβλεπε το εργαλείο του. Από τη στιγμή, όμως, που είχε απόλυτη επιτυχία, έπαψε να σημειώνει.

Οι άνθρωποι έρχονταν και παρέρχονταν. Ζητούσαν να μάθουν το θάνατό τους. Τον μάθαιναν. Έφευγαν. Ύστερα, έρχονταν τα παιδιά τους, τα εγγόνιά τους, τα δισέγγονά τους. Μάθαιναν κι αυτά το τέλος. Και το τέλος ερχόταν· πάντα στην ώρα του. Ο Τζακ –ο κύριος Τζακ πια– συνέχιζε το έργο του. Και περνούσαν δεκαετίες, αιώνες ολόκληροι…

Μόνο αμυδρά και, κάποιες φορές, μέσα στα όνειρά του, ξετρύπωνε ένας ψίθυρος του παππού του, που περισσότερο είχε εντυπωθεί στο υποσυνείδητό του –και δεν του έδινε και πολλή σημασία–, σαν μια μακρινή φωνή από το ξεχασμένο παρελθόν: «Στην αποθηκούλα έχω το δρεπάνι…»

pk.

Advertisements
Κατηγορίες:Διηγήματα
  1. Δεν υπάρχουν σχόλια.
  1. No trackbacks yet.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: